تو لبخند می زدی

تو می خندیدی و من باورت داشتم

تو سخن می گفتی و من مست می شدم

هر حرف و خنده تو اما... فریبی بیش نبود

آدمی به امید زنده است
و من دیگر از تو ناامید شده ام

باری

سخن به گزافه مگو
و لبخند مزن
که من دوباره فریب نخواهم خورد
-که من دوباره تو را دوست نخواهم داشت-

Walter Savage Landor
ترجمه آزاد/پروا