یا تنهایی مادرم را
یا تنهایی پدرم را؟
در سایه روشن حیات
از هر سو که می نگرم
آدمیانند ؛ ردای تنهایی به دوش
رهسپار دیاری ؛ تا نا امیدی خویش را فریادی برکشند
حالی
شراب و باده بیاورید
و حماقت و دیوانگی
تا زخم بودن را
مرهم نهیم
پروا-74
برچسب:
نویسنده: پروا