اشعار و ترجمه های من
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
چشمان ابرها
تنهایی کویر دلم را
چندان گریستند
تا سبزه ای دمید
خورشید هرزگرد بیابان
چندان به روی پوستم آتش ریخت
تا سبزه سحر گه امیدم را
باری ؛ دوباره
از ریشه سوخت.
پروا-73
برچسب:
نویسنده: پروا