یاری گرفتم

یاری گرفتم در عهد پیری
صاحب جمالی ؛ روشن ضمیری
گیسو کمندی ؛ ابرو کمانی
سرو روانی ؛ ماه منیری
همتای او را هرگز نجویی
او را نیابی هرگز نظیری
تا جعد زلفش در چنگم آید
کردم به عالم ؛ صد ها دلیری
سر می نهم من بر آستانش
همچون گدایی ؛ پیش امیری
او را ز ما هست گر بی نیازی
ما را نباشد ؛ از او گزیری
جز حرف عشقم بر لب نباشد
گر می کند او ؛ ما را دبیری
کامم بر آید ؛ بختم گشاید
گر همچو جانم در بر بگیری
همچون هوای خوش ؛ دلنوازی
همچون صدای حق ؛ دلپذیری
پروا اگر هست میلت به لیلا
باید چو مجنون از خود بمیری



پروا-دی85