اینجا ؛

اینجا

بر ستیغ قله تنهایی خویش

در گوش دره های عقیم زمان ؛ فریاد می کشم

پاسخی اما نمی شنوم

خدا را خدا را

باور چگونه توانم کرد

که سهم من

همدوش سایه خود فرو شدن است

و جان دادن ...در انتظار صدایی که می گوید:

دوستت دارم

پروا/آذر 80