اشعار و ترجمه های من
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در مرگ مادر یکی از دوستانم
ناقوس مرگ مرا می نواختند
چرا که مشرق نگاهت
غروب چشمان مرا آبستن بود
حالی که عشق ؛ طاقت مرا افزون می ساخت
پدرت را
در بستر تنهای اش وا گذاشتم
و عصاره حیات خویش را
قطره قطره
در گلوی تو افشردم
تا بودنت
معنایی یابد
و دهانت
غنچه وار به لبخندی زیبا بگشاید
مرا بگذار
که اصالت مرگ مرا
حیات چون تویی گواهی خواهد کرد
برای من
آتش و آینه بیاور
سلام رهگذران را پاسخ گوی
و عشق را
از بوسه های همیشه مکرر کن
**********************
گاه زادنتناقوس مرگ مرا می نواختند
چرا که مشرق نگاهت
غروب چشمان مرا آبستن بود
حالی که عشق ؛ طاقت مرا افزون می ساخت
پدرت را
در بستر تنهای اش وا گذاشتم
و عصاره حیات خویش را
قطره قطره
در گلوی تو افشردم
تا بودنت
معنایی یابد
و دهانت
غنچه وار به لبخندی زیبا بگشاید
مرا بگذار
که اصالت مرگ مرا
حیات چون تویی گواهی خواهد کرد
برای من
آتش و آینه بیاور
سلام رهگذران را پاسخ گوی
و عشق را
از بوسه های همیشه مکرر کن
پروا-73/11/30
برچسب:
نویسنده: پروا